Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η γωνιά μου
Οι αγαπημένοι μου καταθέτουν
-
-
Από παιδί στα σύννεφα.. - Με ρωτάς γιατί γράφω. Εσύ γιατί ανασαίνεις? Αναρωτιέσαι τι να κρύβω μέσα μου. Γιατί κοντά σου χαμογελάω, αλλά όταν μένω μόνος μου και γράφω δε με αναγνωρίζε...
1 ημέρα πριν -
-
-
-
Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!! - [image: Glitter Graphics] Είσαι τα Χριστούγεννα της ζωής μου..... Κάθε μέρα της ζωής μου!! [image: Glitter Graphics] Ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε κ...Πριν από 3 ημέρες
-
Merry crisis and a happy new fear - Δεν ξέρω πως ερμηνεύεται ψυχολογικά ετούτη η ανάγκη μου να μένω αόρατη από μάτια, όσο είναι εφικτό και να χάνομαι στις γωνίες, ρουφώντας στιγμές. Δεν είναι...
Πριν από 3 ημέρες -
Com toda minha alma! - Χτες μες τη μαύρη νύχτα που λέτε, μ' έψαξε ένα νεαρός απ' τη Βραζιλία. Ο Alonso κάτι. Εξεπλάγην με το μήνυμα του, γιατί δεν γνωριζόμαστε και παραλίγο να...
Πριν από 3 ημέρες -
Mirage from the Past - Και *τώρα*, όποτε περνάω από κείνο το δρόμο, λίγο πριν στρίψω στη γωνία, *θ'* απλώνω το χέρι *ασυναίσθητα*, μήπως και σε κάποιο ετεροχρονισμένα *παράλλ...Πριν από 5 ημέρες
-
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ... - Τα φωτα αναψαν σε ολη την πολη μερες τωρα... γεμισε στολιδια καθε γωνια της... σπιτια...μαγαζια...μπαλκονια... αγγελακια...μπαλες...χρυσοσκονες... οι ανθρω...
Πριν από 5 ημέρες -
"ΔΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ..." - Έρχονται κάποιες στιγμές στη ζωή σου που χωρίς προφανή αιτία (ή και χωρίς προφανή αφορμή) ανατρέπεις και ανατρέπεσαι. Στο βάθος ξέρεις την αφορμή. Στην ...
Πριν από 5 ημέρες -
αυτά είναι... - συνάντησα προχθές έναν φίλο και τον ρώτησα τί κάνει, πως είναι και μου απάντησε : ΠΑΝΤΑ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΜΙΖΕΡΟΣ - ΠΑΝΤΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΕΥΚΟΛΟ...Πριν από 6 ημέρες
-
Και μετά τί; - Είσαι πολύ κοντά μου κι όμως τόσο μακριά.Νιώθω το άρωμά σου να με ξεγελά όταν φυσάει ο Δεκεμβριανός αέρας.Δεν φαντάζεσαι πόσο ελεύθερη νιώθω όταν φυσάει, ...Πριν από 2 εβδομάδες
-
Διαχρονική Η Αγάπη - Και στο ποτήρι πιές τη ... Στην αγάπη Σε κάθε της πόνο Στον ήλιο της Στα μυστικά της Μια ζωή Μ...
Πριν από 2 εβδομάδες -
κλαράκι στα κλαδιά σου - μαθαίνω ν' αγαπώ τη σιωπή κείνη που τον εαυτό της γνωρίζει κείνη που αφουγκράζεται της καρδιάς τους χτύπους μελωδία απόκοσμη και παιδική -έν...
Πριν από 3 εβδομάδες -
κάτι φίλοι που έχω ποιητές - οι ποιητές του καιρού μου καταδικάστηκαν πριν καν γεννηθούν, γιατί τους είπαν πως οι πόλεμοι τελείωσαν και δεν υπάρχει πια λευτεριά να κυνηγήσουμε. οι ποιητ...Πριν από 3 εβδομάδες
-
ΓΝΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ? - Είδα τον χρόνο να περνάει απο δίπλα μου. Μέχρι να το καταλάβω ήταν πια αργά. Κι ας μέτρησα τα βήματα μου. Τον εαυτό μου τελικά δεν τον ελέγχω εγώ.. Αλλά σκε...Πριν από 5 εβδομάδες
-
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΑ ΜΑΤΙΑ - ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ....ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΜΑ ΛΙΓΟ ¨ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΟΥΣ¨ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ..... ΛΕΓΑΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ ΛΟ...Πριν από 5 εβδομάδες
Περιπλανιέμαι...
- assel
- christina noe
- creep
- Dark Rain
- deep blue fairy
- Dust in the Wind
- e-saloni
- faraona
- freedula
- Madame De La Luna
- SKEPSEIS
- toVenIto
- xamomilaki
- zugines
- Άρτεμις
- ΑΟΡΙΣΤΙΑ
- Βιολιστής στη στέγη
- Η καλύβα ψηλά στο βουνό
- Κοπέλα με το καναρινί φόρεμα
- Λόγια της Πλώρης
- ΝΑΪΑΔΑ
- Νεράϊδα της Βροχής
- ΞεBLOGάρισμα
- Ονειρολόγιο
- παλαλός
- Πράσινη Κλωστή Δεμένη
- Πρωτόπλαστη
- Πρωτόπλαστος
- Ταξιδιάρα Ψυχή
"Μικρά" Γράμματα
- N- Στάσεις (28)
- Αφορμές (23)
- Εξομολογήσεις (30)
- Η άλλη πλευρά (1)
- Ποίηση (2)
6 σχόλια:
Τώρα αν σου πω πως σε καταλαβαίνω κινδυνεύω να φανώ γραφική;
Κι όμως σε καταλαβαίνω.
Το έχω φωνάξει άπειρες φορές τόσες που κουράστηκα ακόμη και η ίδια να το ακούω.
Δεν ξέρω τελικά ίσως δεν είναι δεδομένο πως κάποια στιγμή όλοι θα βρούμε το λιμάνι μας.
Η εποχή μας τα κάνει όλα τόσο γρήγορα που ακόμη κι αυτό έχει γίνει δευτερεύουσας σημασίας για τους περισσότερους.
Θα δείξει …..και αυτή η αναμονή είναι που με σκοτώνει….
Μέρα καλή
Δεν είναι τέλος... Αρχή είναι... Κι είναι δική σου...
Ένα καινούριο ζευγάρι πελώρια φτερά, το βλέμμα στα ψηλά, διάλεξε σύννεφο, λίγη δύναμη κι ανέβηκες...
Κι από κει όλα διαφορετικά θα τα βλέπεις... Με άλλα χρώματα, με τα μάτια της ψυχής...
Κι εκεί που θα χαζεύεις ένα βραδάκι τα αστέρια, θα δεις ένα να πέφτει... Θα πέφτει λίγο περίεργα, λίγο αργά, ίσως πιο γρήγορα, θα αλλάζει χρώματα, διαθέσεις, ανάσες, πορείες, μα ένα είναι σίγουρο...
Στο τέλος θα πέσει στην αγκαλιά σου...
Και θα είναι ολοδικό σου...
Θα το κρύψεις κάτω απ' τα φτερά σου κι αν είναι στ' αλήθεια αστέρι θα κουρνιάσει εκεί...
(Άρτεμις...)
στο ευχομαι μέσα απο την καρδιά μου...
Αναστασία μου
Αυτά είναι τυχερά και απο αλλού γραμμένα!
Συνεχίζω να κοιτάω ψηλά, να πιστεύω βαθεία και να περπατάω ταπεινά.
Και ότι είναι να έρθει... θε να ρθει!
Φιλάκια
Αρτεμάκι μου...
Τι όμορφο σχόλιο!
περιμένω με ανοιχτή αγκαλιά...
Σε γλυκοφιλώ μικρό μου!
Πράσινη Κλωστή Δεμένη...
Σε ευχαριστώ πολύ!
Μεγάλη η καρδιά σου!
Ελπίζω να πιάνουν οι ευχές σου!
Φιλάκια!
Ανάρτηση Σχολίου