Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

-







Θέλω. Να Ερωτευτώ.
















6 σχόλια:

Αναστασία είπε...

Τώρα αν σου πω πως σε καταλαβαίνω κινδυνεύω να φανώ γραφική;
Κι όμως σε καταλαβαίνω.
Το έχω φωνάξει άπειρες φορές τόσες που κουράστηκα ακόμη και η ίδια να το ακούω.
Δεν ξέρω τελικά ίσως δεν είναι δεδομένο πως κάποια στιγμή όλοι θα βρούμε το λιμάνι μας.
Η εποχή μας τα κάνει όλα τόσο γρήγορα που ακόμη κι αυτό έχει γίνει δευτερεύουσας σημασίας για τους περισσότερους.
Θα δείξει …..και αυτή η αναμονή είναι που με σκοτώνει….

Μέρα καλή

Morpheus είπε...

Δεν είναι τέλος... Αρχή είναι... Κι είναι δική σου...
Ένα καινούριο ζευγάρι πελώρια φτερά, το βλέμμα στα ψηλά, διάλεξε σύννεφο, λίγη δύναμη κι ανέβηκες...
Κι από κει όλα διαφορετικά θα τα βλέπεις... Με άλλα χρώματα, με τα μάτια της ψυχής...
Κι εκεί που θα χαζεύεις ένα βραδάκι τα αστέρια, θα δεις ένα να πέφτει... Θα πέφτει λίγο περίεργα, λίγο αργά, ίσως πιο γρήγορα, θα αλλάζει χρώματα, διαθέσεις, ανάσες, πορείες, μα ένα είναι σίγουρο...
Στο τέλος θα πέσει στην αγκαλιά σου...
Και θα είναι ολοδικό σου...
Θα το κρύψεις κάτω απ' τα φτερά σου κι αν είναι στ' αλήθεια αστέρι θα κουρνιάσει εκεί...

(Άρτεμις...)

ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ ΔΕΜΕΝΗ είπε...

στο ευχομαι μέσα απο την καρδιά μου...

day-dreamer είπε...

Αναστασία μου
Αυτά είναι τυχερά και απο αλλού γραμμένα!
Συνεχίζω να κοιτάω ψηλά, να πιστεύω βαθεία και να περπατάω ταπεινά.
Και ότι είναι να έρθει... θε να ρθει!

Φιλάκια

day-dreamer είπε...

Αρτεμάκι μου...
Τι όμορφο σχόλιο!
περιμένω με ανοιχτή αγκαλιά...

Σε γλυκοφιλώ μικρό μου!

day-dreamer είπε...

Πράσινη Κλωστή Δεμένη...
Σε ευχαριστώ πολύ!
Μεγάλη η καρδιά σου!
Ελπίζω να πιάνουν οι ευχές σου!

Φιλάκια!