Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Βαθιά Εκπνοή...



Για να γράψω θέλω τα φώτα σβηστά και τα παντζούρια κλειστά.
Σήμερα μπαίνει φως από παντού. Είναι γιορτινό απόγευμα και οι κουρτίνες ανεμίζουν σε ένα τυφλό βαλς με ένα απαλό αεράκι.
Για να γράψω, θέλω την καρδιά μου κομμάτια και την ματιά μου θολή, σχεδόν μεθυσμένη.
Σήμερα έχω ένα πόνο απαλό, ανεπαίσθητο, θα έλεγα γλυκό χωρίς ουσία και χωρίς λόγο.
Η ματιά μου είναι καθαρή, ανέκφραστη χωρίς ίχνος ντροπής ή πληγωμένης οργής.
Ανάμεσα στις τόσες εκπτώσεις είπα να κάνω μια εξαίρεση.
Ψάχνω την μελωδία της ψυχής μου για να πατήσω πάνω της, να κεντήσω λουλούδια, να χορέψω ξυπόλυτη πατώντας στις μύτες.
Σε ένα χορό σιωπηλό, να με ακολουθήσει αυτός που θα ακούσει τα βήματα μου και όχι αυτός που θα προσκαλέσω. Άλλωστε, "Όποιος θέλει, έρχεται"... Απρόσκλητος, απο τις χαραμάδες, από τις κλειδωμένες πόρτες.
Πρώτη μέρα μετά από καιρό που δεν περιμένω. Δεν καρτερώ. Είπα να το γιορτάσω. Το κρασί δεν είναι απαραίτητο. Οι στιγμές με έμαθαν πως μεθάς και χωρίς κρασί. Αγαπάς και χωρίς αφορμή. Γιορτάζεις και χωρίς ημερολόγια.
Γράφω και κουνάω το κεφάλι λες και μιλάει καμιά γριά σοφή και με μαθαίνει.
Ανοιχτός διάλογος το κείμενο μου πάλι. Με το εγώ, με το κενό, με το εσύ.

Θέλω...
Ψάχνω λέξη για μετά το "θέλω"... ουσιαστικά και απαρέμφατα...
Ψάχνω αντωνυμία να προηγηθεί του θέλω μου... "σε"..."τον"...
Δεν κολλάει. Δεν με εκφράζει.
Σήμερα μου αρκεί που υπάρχει ένα θέλω μόνο του.
Μου αρκεί που δεν ξέχασα να το λέω, που δεν ντράπηκα ποτέ για αυτό. Για ένα θέλω, που το θεωρείς τόσο κενό, τόσο άδειο, τόσο άστοχο.
Ένα θέλω να σπάει τη σιωπή, με καλύπτει. Ήδη με γέμισε.

Αγάπη μέσα μου... αέρας κοπανιστός.
Τη στείρα αγάπη τι να την κάνω;
Η αγάπη είναι έκφραση, λέξεις, τρόπος ζωής.
Η αγάπη είναι μια βόλτα, μια ματιά, ένα λουλούδι φρεσκοκομμένο, ένα βιβλίο παλιό, ένα όνειρο αγουροξυπνημένο.
Αγάπη είναι να τρέχω να σε βρω Να σου πω για τη διαδρομή με το τρένο, για το χρώμα του ουρανού, για τη βροχή που κύλησε χθες πάνω μου, που μου έβρεξε τα μαλλιά, μου μούσκεψε τα ρούχα. Να στέκομαι γυμνή μπροστά σου, με καμάρι και να σου λέω "Να μαι!Αυτή εδώ..."
Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο και πιο πολλά δεν έχω, ούτε πιο λίγα σου δίνω. Όλα για όλα... Δίκαιη μοιρασιά. Υπεύθυνη των πράξεων μου και η αλήθεια μου δική σου, να την χαρείς, να την απολαύσεις χωρίς δισταγμούς και ερωτήσεις.
Αν λείπεις. Αν δεν μπορώ να μοιραστώ, να δώσω, να εκφραστώ, γίνεται θηλιά και με πνίγει.
Μένει ανάπηρο συναίσθημα στο βάθος της καρδιάς μου. Μαραίνεται και λιώνει.
Τι νόημα έχει τότε το κορμί, η φωνή και οι αισθήσεις;
Αν δεν πάρεις, αν δεν δώσεις, άχρηστα μοιάζουν.
Μένει μόνη βαθιά μου και γίνεται Αέρας και Ατμός. Μια εκπνοή γίνεται η Αγάπη μου μέρα με τη μέρα και βγαίνει από μέσα μου λίγο λίγο.
Ζωντανός οργανισμός είναι. Μη την υποτιμάς. Γεννιέται ένα βράδυ από το πουθενά και σου έρχεται ουρανοκατέβατη. Θείο δώρο. Βρέφος στα σπάργανα.
Θέλει νερό και τροφή να μεγαλώσει. Φροντίδα και χρόνο. Μεγαλώνει και αναπτύσσεται μέσα απο το αμοιβαίο και το κοινό, το εμείς και το ένα.
Μεγαλώνει, μαθαίνει να περπατάει και να εκφράζεται. Σου δείχνει τα σύννεφα και σου λέει θέλω αυτό και θέλω εκείνο. Και εσύ της δίνεις, το δικό σου, το κομμάτι σου, το εγώ σου.
Εγώ ένα μωρό κουβαλάω για Αγάπη. Μόνο κλάμα και σιωπή μου δίνει. Αγνώστου πατρός.

Έβαλα άλλες προτεραιότητες. Εμένα πάνω απ όλα. Το χαμόγελο μου. Τη ζωή μου. Το γεμάτο τώρα μου. Όσα μπορώ να κάνω με τα εφόδια που έχω. Τη δύναμη που φύλαξα ή μου απέμεινε. Δυνατή μες την αδυναμία μου. Ανθεκτική μέσα από την ευαισθησία μου. Μα όχι σκληρή. Σου το είπα δεν θα γίνω ποτέ.
Μου ξεφεύγει ακόμα κάποιο δάκρυ... όχι εγωιστικό ή για τη μάταιη εξομολόγηση, ούτε που με ξέχασαν οι ευχές σου...
Μα για το θέλω... που έμεινε μόνο...
Χωρίς να προηγείται το "σε".
Χωρίς να έπεται το "να ρθεις".

13 σχόλια:

Άρτεμις είπε...

"Τι κι αν δε μάθει ο υποφαινόμενος, τι κι αν δε μάθει...
εγώ σου δίνω λουλούδι, εσύ μου δίνεις αγκάθι
πόσα να μάθω απ' τη ζωή που το μυαλό δεν πλάθει
παντρεύτηκα τη τρέλα μου σ' όλα τα μήκη και βάθη...
να σε γνωρίσω μάλλον θέλω ξανά
νιώθω καλύτερα όταν κλέβω τα όμορφα σου μυστικά
μου 'χεις πει μονάχα για αυτά που βάζουν φωτιά
γι' αυτό έχω βάλει στο κιβώτιο νεκρά και προχωράω..."


Ξέρεις... Εσύ πάνω απ' όλα... το χαμόγελο, η ζωή και το τώρα σου... Όπως το γράφεις...

Αναστασία είπε...

Ένα "θέλω" γίνεται η αφορμή για την εκπλήρωση τόσων ονείρων, τι κι αν είναι μόνο του αρκεί που θέλεις και όταν θέλεις αυτή η αγάπη που τώρα κάνει βόλτες έξω από το παράθυρο σου θα μπει μέσα και θα καθίσει δίπλα σου.
Γιατί η αγάπη ξεκινά από την αγάπη του εαυτου μας και μετά προς τους αλλους, μην το ξεχάσεις ποτέ αυτό!!

Χρόνια πολλά γλυκιά μου
Χριστός Ανέστη!!

b|a|s|n\i/a είπε...

μια βαθιά εκπνοή ακολουθεί μια εισπνοή. εξίσου βαθιά.
αγάπη σε σένα. για σένα. που έχεις την δύναμη και την θέληση να μοιράσεις. και θα μοιραστεί. ολοκληρωμένα. και ονειρεμένα. σαν έρθει η στιγμή.
χρόνια σου καλά. πολλά. ολοκληρωμένα. ονειρικά. ονειρεμένα. και κυρίως αληθινά!

day-dreamer είπε...

Αρτεμάκη μου,
με κούρασαν οι άδικες μοιρασιές...
Λουλούδι-Αγκάθι
Αγάπη-Μίσος
Αλήθεια-Ψέμα

Εγώ και προχωράω...
Σε φιλώ!

day-dreamer είπε...

Αναστασία μου,
Το πήρα απο την αρχή και έτσι μόνο θα με βγάλει κάπου.
Κλείνω πάλι τα μάτια και πορεύομαι.
Για το καινούργιο και το άγνωστο.
Με την ελπίδα να είναι αληθινό.
Δίνω βήμα στον εαυτό μου.
Φτάνει η θυσία... δεν αρκεί, δεν έχει πλάκα πια.

Σε φιλώ!

day-dreamer είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
day-dreamer είπε...

b|a|s|n\i/a μου,
απο τα τόσα που μάζευα...
είχα γίνει μπαλόνι!
χαχα!
Βαθιές εκπνοές να τελειώνουμεεεε!!!

Θα περιμένω σαν φρόνιμο κορίτσι τη στιγμή αυτή! :)

Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου!
Ό,τι επιθυμείς!!!
Φιλάκια

Νάδα .- είπε...

Μμμ ...

Δε ξέρω γιατί μου το βγάζεις αυτό

Αλλά μου αρέσει να σε "σπρώχνω"

Ίσως γιατί είσαι δυνατή

Ίσως γιατί έχεις πάρει απόφαση να προχωρήσεις, κόντρα στα ψέματα

Ίσως γιατί κουράστηκα να διαβάζω μαθηματικά σε έρωτες.

*(είμαστε χώρια 9 μήνες Α! Εμείς δυο χρόνια, τον αγαπάω πιο πολύ:P)
και βλέπω ουρανούς μετά γεμάτους έρωτες...
θα μου πεις ... είναι κακό να είναι οι ουρανοί γεμάτοι έρωτες;
Όχι .
Σίγουρα όχι
Αλλά, να ...
Έχουν μαζευτεί τόσοι πολλοί, που είναι πια στριμωγμένοι.

Γουστάρω το θέλω σου .

Γιατί είναι απλά θέλω!

Θέλω ζωή!

Και έτσι είναι.

*(το λέω για το εγωιστικό του πράγματος με χιουμοριστική διάθεση, από ένα σημείο και μετά αρχίζεις να γελάς με σένα ).:)

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

ειναι και μια συνηθεια της καρδιας...
να μπαινει το "σε" πριν το "θελω"...
κι οσο για το "να ερθεις" εκει πια κι αν εσταξε αιμα τοσες φορες που ποτισε πια μεσα μας...

τωρα βαθια εισπνοη και βουτια...
σε σενα...στα νεα σου θελω και στην αγαπη που γυρω σου πλανιεται σε ολα...

δες...

βλεπεις...;

νεραιδενιο φιλι!!!

giannis είπε...

ΕΙΧΑ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΒΑΣΩ Κ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΙ ΧΑΝΩ....ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΑΚΟΥΜΠΑΝ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ
ΣΥΝΕΧΙΣΕ

day-dreamer είπε...

Καθυστερώ να απαντήσω το ξέρω.
Ίσως γιατί καθυστερώ να ενταχτώ στα νέα δεδομένα...

Νάδα μου...
Δεν ξέρω τι θα με σώσει,
το τίποτα ή τα πάντα :D
Μ'αρέσει...
"Σπρώξε" με...Μόνο έτσι θα με μάθεις!
Μάθε με... Μόνο έτσι θα με καταλάβεις.
Τα μοναχικά μου "θέλω"
σε χαιρετούν και σε γλυκοφιλούν!
Και ας είναι εγωιστικά... έμαθαν να αγαπούν!

day-dreamer είπε...

Ναϊάδα μου καλή,
Βλέπω ουρανό...
είναι τόσο όμορφο το γαλάζιο!
Καμιά φορά με παρασύρει μια παλιά πληγή χωρίς όνομα.
Και επεμβαίνει και πάλι ένα θέλω να με σώσει, δυνατό και ατάραχο.


Βαθιές εκπνοές!!!
Σε φιλώ!

day-dreamer είπε...

Giannακη μου
Τι γλυκά τα λόγια σου όπως πάντα!
Η αλήθεια αγγίζει πάντα ΄μόνο τους αληθινούς!
Χαίρομαι πολύ!

Σε φιλώ γλυκά!