Δεν μπορώ πια να αρθρώσω μια λέξη, να γράψω μια πρόταση, να πω μια αλήθεια. Νιώθω πως τέλειωσαν οι λέξεις. Ρήματα, ουσιαστικά και επίθετα. Προθέσεις, σύνδεσμοι και επιρρήματα. Και μένω στα σημεία στίξης, στο κενό, στη σιωπή. Μαζεύτηκαν όλα τα συναισθήματα μέσα μου και χορεύουν σε άγνωστους ρυθμούς. Προσπαθώ να δώσω ονόματα, να ορίσω τους φόβους μου, τις σκέψεις μου, τις ανάγκες μου. Δεν υπάρχουν ονόματα. Γίναν όλα ένα "αυτό" και ένα "εκείνο". Δείχνω τις σκιές στους τοίχους και πιστεύω πως και κάποιος άλλος τις βλέπει, δεν είμαι η μόνη, δεν είμαι μόνη. Και είναι κάτι βράδια όπως και αυτό που δεν ξέρω αν αναζητώ εσένα ή εμένα. Αν χάθηκα ή αν σε έχασα. Αν παγιδεύτηκες εσύ ή εγώ. Αν παλεύω για σένα ή για μένα. Μου λείπει η μυρωδιά των ονείρων μου, ίσως γιατί έχουν το άρωμα σου. Μου λείπει αυτό το συναίσθημα πριν κοιμηθώ. Αυτή η ανάγκη για όνειρα, για αισθήματα, για ταξίδια. Το φοβήθηκα το όνειρο, το ξέρω. Τρομάζω στα συναισθήματα. Νιώθω βαρύ το κορμί που λίγο καιρό πριν δεν καταλάβαινα την ύπαρξη του. Ένα κορμί που συχνά το συγκρατούσα για να μην πετάξει, μην αφεθεί στον αέρα και υψωθεί στα σύννεφα. Και νιώθω δύο μάτια να με κοιτάζουν συχνά, επίμονα, πεισματικά... και δεν γνωρίζω αν είναι εντός μου ή πέρα απο μένα, ή αν κρυφοκοιτάζουν απο κάπου ψηλά. Έυχομαι μόνο να ήταν τα δικά σου... Και τρέχω στους δρόμους και χάνομαι ανάμεσα στα βήματα των περαστικών, περνάω απο σταθμούς και ζω μια ζωή "ως είς των άλλων ανθρώπων", φθαρτή και θνητή. Εγώ, η "μοναδική", η "ξεχωριστή" σου. Φόρτωσα το μυαλό μου με ένα σωρό υποχρεώσεις για να σου μοιάσω. Άδειασα την καρδιά μου. Σταύρωσα τα χέρια μου. Και ίσως σου μοιάζω. Μα κάθε βράδυ, σου ψιθυρίζω τι νιώθω και πως ήταν σήμερα ο ουρανός απο το παράθυρο του τρένου. Για το καινούργιο μου φόρεμα, για την κούραση μου, τον πονοκέφαλο, τα γενέθλια μου. Και σε ακούω μεσα στον ύπνο μου να μου λες το "ναι" και το "να μου προσέχεις" και σου πιάνω την κουβέντα μεστα όνειρα μου. Και σε φωνάζω στους εφιάλτες μου να με σώσεις. Δεν τολμώ να σε αγγίξω. Μου αρκεί το μακρυά. Για το αγαπημένοι μη με ρωτήσεις. Ποτέ δεν τα πήγες καλά με την αγάπη και τα παράγωγα της.
βαρύτητα
-
Η δύναμη της βαρύτητας
έντονη αισθησιακή ακαταμάχητη
μας τραβά προς τα κάτω
Η έλλειψη της βαρύτητας
ονειρική ελκυστική μεταξένια
μας ωθεί προς τα π...
Αδυναμίες (;)
-
Στα χέρια μου έρωτας μικρός…
…ξεστρατισμένος στα λασπόνερα…
Ίσα που ακουγόταν η ανάσα του εκεί στ’ απόμερα…
Στο στήθος του μια σφηνωμένη αστραπή…...
To help you understand....
-
[image: rain Pictures, Images and Photos]
Να προχωράς.
Ότι κι αν επιλέξεις μην γυρίσεις το βλέμμα…
Νύχτες περνάνε και φεύγουν…
Δεν έχω τίποτε άλλο κι αν μ...
Η μπαλάντα της τραγικής στιγμής.
-
Και πώς συμπυκνώνεται λοιπόν, μέσα σε μιά τραγική στιγμή, η απόγνωση, σε απόφαση; Και πώς, μέσα σε δευτερόλεπτα , γίνεται η απόφαση λάθος χωρίς ανατροπή, ή, ...
Η δύναμη της Προσευχής
-
Τα τελευταία χρόνια έγιναν πολλές συζητήσεις σχετικά με τη δύναμη της
προσευχής.
Ο μακαρίτης δρ. Τζώρτζ Ουάσινγκτον Κάρβερ είπε: «Το δυστύχημα είναι ότι ο...
(αν)-ΕΠΑΡΚΕΙΑ
-
Μόνος - μόνη - μόνο.
Σ’ ένα δωμάτιο…
Πόρτες κλειστές.
Ένας-ένας έφυγε και στο τέλος έκλεισε η πόρτα.
Έκλεισε και το φως.
Σκοτάδι.
Μια μουσική να παίζει…
Ξαπ...
θάνατος ξανά
-
στον κατασκευαστή του τάφου μου
παράγγειλε:
σώμα γυναικείο
λευκό ηδυπαθές,
ατροφικό δεξί χέρι,
καρδιά ξεκλείδωτη
και το κλειδί
χαμένο εκ προ μελέτης
Συναισθήματα.. τι πρωτότυπο..!
-
Ένας κόσμος που βυθίζεται σε σκέψεις. Δε διαφέρεις. Δε διαφέρω. Διαφέρει ο
τρόπος καλλιέργειάς τους. Ο δρόμος διαφυγής τους. Η πηγή έμπνευσής τους. Ο
τρόπο...
ΑΧ ΚΑΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ...
-
Τα πιο αληθινα παραμυθια τα γραφει η ζωη ετσι δεν λεω παντα...;
καπως ετσι...
καπως ετσι εναν Αυγουστο 8 μηνες μετα τον θανατο εκεινου...
καπως ετσι η στεν...
Ο μικρός Michael Jackson
-
Αν με ρωτήσετε γιατί καταγράφω ιστορίες από αίθουσες ενηλίκων και ανηλίκων,
θα σας πω με βεβαιότητα, ότι δεν είναι επειδή με βασανίζει απειλητικά και
επίμο...
Στην Χ...
-
Ρε κορίτσι, ξέρεις...
Φοβόμουν το όνομα σου...
Φοβόμουν γιατί μόλις συνειδητοποιούσα πως το ένιωθα, πίστευα πως θα φύγει...
Ίσως δεν φοβάμαι πια... Ίσως....
ΟΝΕΙΡΟ......
-
ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ..?
ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΡΑΤΑ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ, ΟΜΩΣ ΕΓΩ ΛΕΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ
ΣΕ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ....
ΑΛΛΟΙ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ...
GNOSIS
-
Ο κόσμος και το περιβάλλον μέσα στα οποία αλληλεπιδρούμε είναι ένα
δαιδαλώδες αποκύημα της φαντασίας μας.
Ένας αθέμιτος βρεφικός παραλογισμός.
Δ...
Σινιάλο για δύο
-
Ένας άνθρωπος. Κι άλλος ένας. Ήταν ελκυστικά σοβαρή, ο λόγος που την
πρόσεξε. Ήταν γοητευτικά ευγενής, ο λόγος που τον πρόσεξε. Στην πορεία,
αντιστ...
-
Σπάνια συμβαίνει τα πράματα να πηγαίνουν όπως εμείς θα το θέλαμε...Άλλωστε
αυτή είναι η μαγεία της ζωής...Πληγώνουμε και μας πληγώνουν..Πληγώθηκα πολύ.
...