Δεν μπορώ πια να αρθρώσω μια λέξη, να γράψω μια πρόταση, να πω μια αλήθεια. Νιώθω πως τέλειωσαν οι λέξεις. Ρήματα, ουσιαστικά και επίθετα. Προθέσεις, σύνδεσμοι και επιρρήματα. Και μένω στα σημεία στίξης, στο κενό, στη σιωπή. Μαζεύτηκαν όλα τα συναισθήματα μέσα μου και χορεύουν σε άγνωστους ρυθμούς. Προσπαθώ να δώσω ονόματα, να ορίσω τους φόβους μου, τις σκέψεις μου, τις ανάγκες μου. Δεν υπάρχουν ονόματα. Γίναν όλα ένα "αυτό" και ένα "εκείνο". Δείχνω τις σκιές στους τοίχους και πιστεύω πως και κάποιος άλλος τις βλέπει, δεν είμαι η μόνη, δεν είμαι μόνη. Και είναι κάτι βράδια όπως και αυτό που δεν ξέρω αν αναζητώ εσένα ή εμένα. Αν χάθηκα ή αν σε έχασα. Αν παγιδεύτηκες εσύ ή εγώ. Αν παλεύω για σένα ή για μένα. Μου λείπει η μυρωδιά των ονείρων μου, ίσως γιατί έχουν το άρωμα σου. Μου λείπει αυτό το συναίσθημα πριν κοιμηθώ. Αυτή η ανάγκη για όνειρα, για αισθήματα, για ταξίδια. Το φοβήθηκα το όνειρο, το ξέρω. Τρομάζω στα συναισθήματα. Νιώθω βαρύ το κορμί που λίγο καιρό πριν δεν καταλάβαινα την ύπαρξη του. Ένα κορμί που συχνά το συγκρατούσα για να μην πετάξει, μην αφεθεί στον αέρα και υψωθεί στα σύννεφα. Και νιώθω δύο μάτια να με κοιτάζουν συχνά, επίμονα, πεισματικά... και δεν γνωρίζω αν είναι εντός μου ή πέρα απο μένα, ή αν κρυφοκοιτάζουν απο κάπου ψηλά. Έυχομαι μόνο να ήταν τα δικά σου... Και τρέχω στους δρόμους και χάνομαι ανάμεσα στα βήματα των περαστικών, περνάω απο σταθμούς και ζω μια ζωή "ως είς των άλλων ανθρώπων", φθαρτή και θνητή. Εγώ, η "μοναδική", η "ξεχωριστή" σου. Φόρτωσα το μυαλό μου με ένα σωρό υποχρεώσεις για να σου μοιάσω. Άδειασα την καρδιά μου. Σταύρωσα τα χέρια μου. Και ίσως σου μοιάζω. Μα κάθε βράδυ, σου ψιθυρίζω τι νιώθω και πως ήταν σήμερα ο ουρανός απο το παράθυρο του τρένου. Για το καινούργιο μου φόρεμα, για την κούραση μου, τον πονοκέφαλο, τα γενέθλια μου. Και σε ακούω μεσα στον ύπνο μου να μου λες το "ναι" και το "να μου προσέχεις" και σου πιάνω την κουβέντα μεστα όνειρα μου. Και σε φωνάζω στους εφιάλτες μου να με σώσεις. Δεν τολμώ να σε αγγίξω. Μου αρκεί το μακρυά. Για το αγαπημένοι μη με ρωτήσεις. Ποτέ δεν τα πήγες καλά με την αγάπη και τα παράγωγα της.
Νύχτες που γυρνάς στα άδεια δωμάτια, αλλόφρων, με θολωμένο μυαλό. Λέξεις μπερδεύονται σαν τεράστιο κουβάρι. Θέλεις να ουρλιάξεις, να σπασεις την σιωπή την φυγής του. Αγγίζεις ξεχασμένα αντικείμενα, γδέρνεις την πληγή με αναμνήσεις που γιγαντώνονται μέσα σου. Μοιάζεις τρελή, χαμένη σε παρεσθήσεις, ίσως δεν υπάρχεις γιατί βρίσκεσαι αλλού, σε ένα κόσμο που έπλασες για να κρύψεις εκείνον μέσα. Να μην τον χάσεις ποτέ ξανά...
Φοβάμαι μόνο, μην έρθει ένα πρωί γλυκό και σου πει η μέρα ότι δεν έκανες όσα έπρεπε να κάνεις για να είσαι χαρούμενη εσύ. Οτι δεν προσπάθησες πολύ. Δεν μιλάω μόνο για σένα και για μένα μιλάω. Αλλά όταν το ακούς σπαρακτικά από άλλο στόμα, από άλλη ψυχή, ταυτίζεσαι τόσο, που φωνάζεις δεν αξίζει έτσι ρε γμτ.
Καλή μου ονειροπόλα, τα πας μια χαρά πίστεψέ με! Συνειδητοποιείς τώρα γλυκιά μου, γλύφεις τις πληγές, μα θα 'ρθει πάλι η στιγμή που θα ξεκινήσεις για 'κείνο το μονοπάτι των ονείρων. Να, λίγο έμεινε μέχρι να βγεις έξω στο φως. Αρκεί να περπατάς μπροστά, τούνελ είναι σκοτάδια θρέφει, μη σκιάζεσαι. Μόναχα περπάτα μπροστά! Στη σκέψη μου είσαι. Να φυλάγεσαι...
Stand by me!
-
Καλή Χρονιά είναι αυτή που υπάρχει κάποιος να "στέκεται" πραγματικά πλάϊ μας!
Σας το αφιερώνω με την αγάπη μου...
http://vimeo.com/moogaloop.swf?clip_id=253...
"HAVE YOU NOTICED?"
-
Τελευταίες ημέρες του χρόνου.
Απολογισμοί.
Για τους περισσότερους.
Kάποιοι κάνουν τον απολογισμό τους συνειδητά και κάποιοι υποσυνείδητα.
(Αυτό το υποσ...
Μηδενίζω...
-
Στην αρχή ξεγελάστηκα. Δεν μπορώ να πω. Πίστεψα πως θα την γλυτώσουμε με
μικρές εκδορές, φέτος.. Ειδικά επειδή κέρδισα ένα χαμόγελο, που δεν πίστευα
σχ...
ΚΛΕΙΝΩΝΤΑΣ ΔΙΧΩΣ ΛΗΣΜΟΝΙΑ...
-
Χρονια περασαν εδω στις ιδιες λεξεις μπροστα...
να ακουμπαω για να αισθανομαι...μια παρουσια που αγκαλιασε την απουσια
σου...
κι υστερα ενας μικρος θανατος...
ΜΟΥ ΗΡΘΕ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΙΡΩ!!!
-
Θέλω να καταθέσω τον θυμό μου για όλους αυτούς που δεν έχουν τρόπους και
είναι αγενέστατοι.
Τα χριστούγεννα μετά το ρεβεγιόν που είχαμε στο σπίτι πήγα με το...
φου
-
καθε φορά που θα χορεύεις με κάποια άλλη
το sea of love του Tom,
κάθε φορά που ιδρωμένη θα κοιμάσαι
σ' ένα άγνωστο γυμνό κορμί
κι αν ακόμα πεις πως βρήκες ε...
Από παιδί στα σύννεφα..
-
Με ρωτάς γιατί γράφω. Εσύ γιατί ανασαίνεις?
Αναρωτιέσαι τι να κρύβω μέσα μου. Γιατί κοντά σου χαμογελάω, αλλά όταν μένω
μόνος μου και γράφω δε με αναγνωρίζε...
Merry crisis and a happy new fear
-
Δεν ξέρω πως ερμηνεύεται ψυχολογικά ετούτη η ανάγκη μου να μένω αόρατη από
μάτια, όσο είναι εφικτό και να χάνομαι στις γωνίες, ρουφώντας στιγμές.
Δεν είναι...
Mirage from the Past
-
Και *τώρα*,
όποτε περνάω από κείνο το δρόμο,
λίγο πριν στρίψω στη γωνία,
*θ'* απλώνω το χέρι *ασυναίσθητα*,
μήπως και σε κάποιο ετεροχρονισμένα *παράλλ...
αυτά είναι...
-
συνάντησα προχθές έναν φίλο και τον ρώτησα τί κάνει, πως είναι και μου
απάντησε :
ΠΑΝΤΑ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΜΙΖΕΡΟΣ -
ΠΑΝΤΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΕΥΚΟΛΟ...
Και μετά τί;
-
Είσαι πολύ κοντά μου κι όμως τόσο μακριά.Νιώθω το άρωμά σου να με ξεγελά
όταν φυσάει ο Δεκεμβριανός αέρας.Δεν φαντάζεσαι πόσο ελεύθερη νιώθω όταν
φυσάει, ...
κλαράκι στα κλαδιά σου
-
μαθαίνω ν' αγαπώ τη σιωπή
κείνη που τον εαυτό της γνωρίζει
κείνη που αφουγκράζεται της καρδιάς
τους χτύπους
μελωδία απόκοσμη και παιδική
-έν...
ΓΝΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ?
-
Είδα τον χρόνο να περνάει απο δίπλα μου. Μέχρι να το καταλάβω ήταν πια αργά.
Κι ας μέτρησα τα βήματα μου. Τον εαυτό μου τελικά δεν τον ελέγχω εγώ..
Αλλά σκε...
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΑ ΜΑΤΙΑ
-
ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ....ΕΙΝΑΙ
ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΜΑ ΛΙΓΟ ¨ΠΕΙΡΑΓΜΕΝΟΥΣ¨ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ.....
ΛΕΓΑΜΕ ΤΑ ΝΕΑ ΜΑΣ ΛΟ...
GNOSIS
-
Ο κόσμος και το περιβάλλον μέσα στα οποία αλληλεπιδρούμε είναι ένα
δαιδαλώδες αποκύημα της φαντασίας μας.
Ένας αθέμιτος βρεφικός παραλογισμός.
Δ...
4 σχόλια:
Νύχτες που γυρνάς στα άδεια δωμάτια,
αλλόφρων,
με θολωμένο μυαλό.
Λέξεις μπερδεύονται σαν τεράστιο κουβάρι.
Θέλεις να ουρλιάξεις,
να σπασεις την σιωπή την φυγής του.
Αγγίζεις ξεχασμένα αντικείμενα,
γδέρνεις την πληγή με αναμνήσεις που γιγαντώνονται μέσα σου.
Μοιάζεις τρελή, χαμένη σε παρεσθήσεις,
ίσως δεν υπάρχεις γιατί βρίσκεσαι αλλού,
σε ένα κόσμο που έπλασες για να κρύψεις εκείνον μέσα.
Να μην τον χάσεις ποτέ ξανά...
Να ήξερες πόσο σε νιώθω
Φοβάμαι μόνο, μην έρθει ένα πρωί γλυκό και σου πει η μέρα ότι δεν έκανες όσα έπρεπε να κάνεις για να είσαι χαρούμενη εσύ. Οτι δεν προσπάθησες πολύ. Δεν μιλάω μόνο για σένα και για μένα μιλάω. Αλλά όταν το ακούς σπαρακτικά από άλλο στόμα, από άλλη ψυχή, ταυτίζεσαι τόσο, που φωνάζεις δεν αξίζει έτσι ρε γμτ.
Καλημέρα
Καλή μου ονειροπόλα, τα πας μια χαρά πίστεψέ με! Συνειδητοποιείς τώρα γλυκιά μου, γλύφεις τις πληγές, μα θα 'ρθει πάλι η στιγμή που θα ξεκινήσεις για 'κείνο το μονοπάτι των ονείρων. Να, λίγο έμεινε μέχρι να βγεις έξω στο φως. Αρκεί να περπατάς μπροστά, τούνελ είναι σκοτάδια θρέφει, μη σκιάζεσαι. Μόναχα περπάτα μπροστά! Στη σκέψη μου είσαι. Να φυλάγεσαι...
ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ...ΚΑΙ ΟΧΙ , ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΑΥΤΟ, ΑΠΛΑΜ ΕΧΕΙΣ ΒΑΛΕΙ ΓΕΡΕΣ ΒΑΣΕΙΣ....ΕΙΤΕ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ, ΕΙΤΕ ΟΧΙ...
Ανάρτηση Σχολίου